ช่างซ่อมเครื่องบินปีกหมุน คนตัวเล็ก ใจใหญ่ ที่รับอาสาอยู่แนวหน้าตลอด

จ่าสิบเอกอัมรุต อุ่นหล้า จาก จ.เชียงราย

ผมเป็นเด็กกำพร้าพ่อตั้งแต่อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 เนื่องจากบิดาได้เสียชีวิต และมีความกังวลใจในด้านการศึกษาต่อเนื่องจากคิดว่าตัวเองคงไม่มีโอกาสได้เรียนต่อในระดับมัธยมศึกษา

แต่ผมก็ได้รับทุนการศึกษาจากมูลนิธิยุวพัฒน์ จึงทำให้ผมมีโอกาสได้เรียนต่อดังที่ตั้งใจ ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้เรียน

ตอนที่เรียน ก็มีพี่ๆจากมูลนิธิยุวพัฒน์คอยให้คำปรึกษาและสอบถามถึงเรื่องราวการดำเนินชีวิตและความเป็นอยู่ และผมได้มีการเขียนจดหมายไปหาพี่ๆที่มูลนิธิยุวพัฒน์ เพื่อเล่าเรื่องการเรียนและการดำเนินชีวิต ซึ่งพี่ๆก็คอยเป็นที่ปรึกษาให้อยู่ตลอดเวลา ผมเลือกเรียนต่อมัธยมตอนปลายที่โรงเรียนแม่สรวยวิทยาคม ผมจะเดินทางไปโรงเรียนด้วยการปั่นจักรยานไปกับเพื่อนและห่อข้าวไปกินด้วยกันช่วงพักกลางวัน ซึ่งทำให้ประหยัดในค่าใช้จ่ายในการดำเนินชีวิตเป็นอย่างมาก

ผมจบจากโรงเรียนนายสิบทหารบกรุ่นที่ 7 ปี 2546 และรับราชการในตำแหน่งช่างซ่อมเครื่องบินและเอกสารด้านนิรภัยการบินและโดยส่วนใหญ่ทำหน้าที่ช่างซ่อมเครื่องบินออกพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดน เพื่อปฏิบัติหน้าที่ส่งศพผู้กล้าในเหตุการณ์ไม่สงบของ 3 จังหวัดชายแดนและในช่วงที่อยู่ในหน่วยบินทหารบกอโณทัย ก็ได้ไปช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยตลอด ระหว่างที่กลับจากปฏิบัติภารกิจ ผมประสบอุบัติเหตุ ทำให้ต้องผ่าตัดหลายครั้ง

ซึ่งการดำเนินชีวิตที่ผ่านมาของผมได้มีการช่วยเหลือผู้คนต่างๆจากเหตุการณ์น้ำท่วมและเหตุการณ์ไม่สงบ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้และรวมถึงการที่ผมหมั่นทำบุญจึงส่งผลให้ผมรอดชีวิตจากเหตุการณ์จากอุบัติเหตุและสามารถดำเนินชีวิตได้ในปัจจุบัน ซึ่งผมต้องขอขอบคุณบุคคลสำคัญที่ช่วยผมและมอบโอกาสให้ผมทำงาน หากหายดีเมื่อไหร่ ผมก็ตั้งตารอจะกลับไปช่วยที่แนวหน้าอีก อีกความฝันของผมคือ การได้เป็นนักบินฝนหลวงครับที่ผมอยากฝากให้น้องๆหรือบุคคลทั่วไปได้ทราบก็คือสิ่งที่เราทำและการช่วยเหลือผู้อื่นรวมถึงการหมั่นทำบุญส่งผลให้เรามีการดำเนินชีวิตที่ดีและรอดพ้นจากภัยอันตรายต่างๆ ได้ครับ